Gijs van Dam

Een comment van mij op een artikel op Techcrunch over wederom een Quora kloon waar niemand op zit te wachten werd meer en meer een blogpost, dus ik voeg de daad bij het woord.

Het probleem met Quora en dat type services is dat het alleen maar zinvol is voor triviale onzinvragen waar ik liever het antwoord niet op wil weten. Suffe vragen en nog suffere antwoorden die je binnen 10 seconden zelf ook wel op Google had gevonden en je had betere antwoorden gevonden als je 30 seconden van je tijd had geïnvesteerd.

Wat zou je nog op het laatste moment mee grissen uit een brandend huis?

Er was ooit een tijd dat hele volksstammen antwoordden dat de fotoalbums dan met gevaar voor eigen leven nog net uit de vuurzee gered zouden worden. Dat was voor de digitale fotografie, voordat al je foto's veilig op Flickr stonden.

Waarschijnlijk dacht @bindermichi dat hij z'n zaakjes goed voor elkaar had met meer dan 4.000 foto's op Flickr. Totdat de Flickr servicedesk per ongeluk zijn account verwijderde, zodanig dat het niet mogelijk was om de fout ongedaan te maken. Tegen onmetelijke stommiteit is geen kruid gewassen. Uiteindelijk liep het met een sisser af en zijn er wat duimschroeven aangedraaid van een aantal Flickr-programmeurs om zodoende ergere reputatieschade voor Yahoo!, het moederbedrijf van Flickr, te voorkomen.

De filosoof Thomas Kuhn opperde in de jaren zestig van de vorige eeuw het idee dat wetenschap zich niet voortschrijdt door een lineaire, continue opeenhoping van steeds meer kennis, maar dat er af en toe wetenschappelijke revoluties uitbraken die de dominante theorieën binnen een bepaald vakgebied plotseling en drastisch omgooiden. Deze revoluties noemde Kuhn "paradigm shifts".

Volgens Kuhn deden deze paradigma shifts zich voor wanneer de dominante theorie, of het centrale paradigma, zoals hij het noemde, in een crisis verkeerde. Een crisis bestond uit een steeds groter wordend aantal waarnemingen dat zich niet liet verenigen met wat het centrale paradigma voorschreef. Deze anomalieën maakten een nieuw centraal paradigma noodzakelijk dat zowel de oorspronkelijke waarnemingen als de anomalieën verklaarde.

Mijn naam is ... Gijs van Dam. Het probleem is dat er nogal wat Gijs van Dammen zijn die niet allemaal een geheel schoon blazoen er op nahouden. Nou wil ik niet stellen dat ik dat wel doe, maar zo bont als sommigen maak ik het in ieder geval niet.

De beruchtste Gijs van Dam is Gijs van Dam jr., een drugsdealer die zoon was van, hoe kan het ook anders, Gijs van Dam sr. Senior was een hasjpionier, en wat dat ook moge betekenen, het betekende in ieder geval dat hij er in handelde. Junior trad in de voetsporen van zijn vader. Conflictmanagement was niet het talent van Junior, want in december 2002 wordt hij het slachtoffer van een liquidatiepoging, waarbij hij verlamd raakt. Dat maakte het waarschijnlijk een stuk makkelijker om de volgende liquidatiepoging wel te laten slagen. Op 28 mei 2004 wordt Gijs van Dam jr. met een machinepistool, voor zijn villa in Zandvoort, in zijn rolstoel door het hoofd geschoten.

Dit is een nieuw blog, waarin ik vanaf vandaag 14 maart 2011, mijn ideeën over het Sociale Web aan de internets zal toevertrouwen. Niet omdat er iemand op zit te wachten, maar omdat ik ze graag wil delen en omdat ik ze tot nu toe ergens anders nog niet goed kwijt kon. Daarnaast zijn mijn ideeën sterk voor verandering vatbaar en mijn standpunten zijn werk in uitvoering. Ik hoop dat de discussie op dit blog met de mensen die kennelijk toch een beetje zaten te wachten op wat ik te melden heb, mij noodzaakt om mijn ideeën en standpunten te herzien.